გახსოვს გალაკტიონი? 0_o

წინა პოსტში, ჩემდასაუბედუროდ, მომხმარებლებს შევპირდი გალაკტიონზე პოსტს. რის მერეც ბაზარზე მოთხოვნა აღმოცენდა , ანუ ეს customer-ების latent need იყო. და მე, რაღა თქნა უნდა, უნდა დავაკმაყოფილო ეს მოთხოვნა.)

ესეიგი, რაში იყო საქმე: ძალიან დიდი ხნის წინ, ალბათ ჯერ 1-2 კლასში ვსწავლობდი, და დოდი შესაბამისად 5-6-ში, გავიგეთ თეფშით მკითხაობის შესახებ (aka სპირიტიზმი). ამ იდეით აღფრთოვანებულმა დოდიმ მოამზადა ყველა საჭირო ნივთი (ანბანიანი დიდი ფურცელი, თეფში ისრით ზედ, სანთლები და ა.შ.) და დაგვიძახა მე და კიდევ ერთ ჩვენ საერთო მეგობარს. მინიმუმ 2-3 კაცია საჭირო, რომ თითები დაადონ თეფშს და სატრიალოდ ძალები მოიკრიბოს სულმა.)

ტექნიკური პრობლემების მოგვარების შემდეგ დავიწყეთ ფიქრი თუ “ვისი სული გვსურდა”. ყველას ბებია-ბაბუები რომ მოვიკითხეთ და აღარ ვიცოდით რა გვექნა, გადავწყვიტეთ გალაკტიონის სული გამოვგეძახებინა. ცნობისთვის, გალაკტიონი დოდის საყვარელი პოეტი იყო (არის?).

რა თქმა უნდა, პირველივე კითხვა მის თვითმკვლელობას ეხებოდა) . რაზეც გალამ აღელვებულმა ( აქ თეფშნა ცქმუტვა დაიწყო) გვიპასუხა რომ თავი სულაც არ მოუკლავს, ეს ცრუ ინფორმაციაა და იგი სინამდვილეში ვინმე სოსო ჟორჟოლიანის და მიშა ქურდაძის დაკვეთით მოკლეს ( რა კარგად მახსოვს სახელები). გალას შურისძიება წყუროდა აფიშები გააკარითო, ხალხს გააგებინეთო. კიდევ ამათი სამსახურის ნომრები მოგვცა , დაურეკეთ და ესე უთხარით: “გახსოვს გალაკტიონი?”-ო. ჩვენც არ დავზარდით, აფიშების კეთება დავიწყეთ, ამ ნომრებზეც დავრეკეთ, მართლა რაგაც კომპანიის ნომერი აღმოჩნდა, მაგრამ არავინ სოსო ჟორჟოლიანი არ იყო იქ (ან საიდან იქნებოდნენ ცოცხლები, ჩვენც კაი დებილები ვიყავით) : | ვოტ აქ დავეჭვდით რომ გვატყუებდა რაღაცას და ბევრი წვალების შემდეგ გამოვტეხეთ რომ გაგვეკაიფა. : |

დავიგრუზე და იმის მერე აღარ მიყვარს გალაკტიონი დაგვტოვა ფრუსტრირებულები.

მაგრამ ზატო დღემდე ვკაიფობთ, “გახსოვს გალაკტიონზე”  : D

Wikillusion

ნუ, როგორც ყოველთვის, როცა სამეცადინო მაქვს მაშინ მინდება ხოლმე ყველაფერი არასწავლასთანდაკავშირებულის კეთება, მათ შორის ბლოგზე პოსტვაც.
დღეს აღმოვაჩინე, რომ ვიკი თურმე მარტო პედია არაა =) კიდევ Wiktionary, Wikibooks, Wikisource, Wikinews, Wikimedia Commons, Wikiversity და რაც ყველაზე მეტად მომეწონა Wikiquote არსებობს)

ზუსტად აქ წავაწყდი ფრაზებს ჩემი საყვარელი ნაწარმოებებიდან)

პირველივე რაც დავსერჩე, რა თქმა უნდა, იყო Richard Bach-ის Illusions: The Adventures of a Reluctant Messiah (1977).

რატომღაც სასტიკად მომეწონა ეს ნაწარმოები, დამაფიქრა რაც მთავარია. სხვა თვალით შემახედა ყველაფერზე, ესეთ რაღაცეებზე ადრე არც მიფიქრია. მაგალითად, ამ წიგნს თუ დავუჯერეთ ( ანუ ერთ-ერთ პერსონაჟს) , ჩვენ, ადამიანებმა, ყველაფერი ვიცით და ყველაფრის კეთება შეგვიძლია, ერთადერთი პრობლემა ისაა რომ ჩვენ არ ვიცით ჩვენი შესაძლებლობების შესახებ))
მაგალითად,  ჩვენ ვიცით, რომ კედელში ვერ გავალთ. ფიზიკური კანონები ჩარჩოებია ჩვენ ტვინში, და ეს “ვიცი” რომ მოვაშოროთ, იქნებ არაა ეგრე.)
რა თქმა უნდა, არარეალურია და ფანტაზიის სფეროდანაა, но очень хочется верить)
მომწონს იმაზე ფიქრი რომ შემიძლია ყველა ენაზე ლაპარაკი, ტელეპორტაცია, ფრენა და საერთოდ ყველაფერი. და უბრალოდ დამავიწდა ამ ფაქტის შესახებ))

ყოველთვის მინდოდა რაღაც ფანტასტიკები მომხდარიყო ჩემს ცხოვრებაში, ეს ხომ ძალიან საინტერესოა. ერთი პერიოდი მე და დოდი სპირიტიზმით ვიყავით გატაცებულები. (იმაზე მერე დავწერ გალაკტიონ ტაბიძემ როგორ დაგვაბოლა თავი არ მომიკლავსო.
ოჰ, ეგ მატყუარა. მერე კი გამოტყდა ისე =) )

მაგრამ, სამწუხაროდ, რაც იზრდები უფრო იკიდებ ყველაფერ არამატერიალურს. და ზუსტად ძალიან მეშინია რო მეც ერთ-ერთი ეგეტი ტიპი გავიჩითები, ცოტა სტრანნი თემაზე რომ უწყებ ლაპარაკს, იჯღანებიან და “კერგი რააა, მოგცია..” – ს გეუბნებიან.)

Genius Machines

მოკლედ ამ ბოლო დროს სულ ორ ვეშზე ვფიქრობ და აქაც დავწერ ბარემ:

1) ყოველთვის აღფრთოვანებული ვიყავი ადამინის ანატომიით, ანუ როგორ იდეალურადაა ყველაფერი მოწყობილი და ა.შ. დაჟე სლიშკამ იდეალურად, არაადამიანურად იდეალურად, მანქანებს ვგავვართ. და ვიფიქრე ეხლა, იქნებ მანქანები ვართ ჩვენ ყველანი?

გაფუჭებით მანქანებიც ფუჭდებიან, პროსტა ჩვენ ამას ავადმყოფობას ვეძახით.) ცვეთას – სიბერეს და ბალანსიდან მოხსნას – სიკვდილს. კიდევ ერთი დამამტიცებელი საბუთი ისაა რასაც ძალიან ხშირად ვიმეორებ, ჩემი დასკვნებით, ( და ალბათ არამარტო ჩემი) ტვინი არის ავტომატიკაზე.) როცა საჭიროა ირთვება და ითიშება. აი მაღალი ძაბვისგან დამცავი ვეშები რომ უკეთიათ მაცივრებს, ეგეთ პონტში გვაქვს ჩვენც და როცა ძალიან ცუდადაა ყველაფერი, ტვინი ითიშება და უცბათ კარგ ხასიათზე დგები) რაზვე ნე ჩუდა?!
და ეხლა ყველა იფიქრებთ, “რას ამბობ? ჩვენ ხომ გრძნბობები გაგვაჩნია?!” და ა.შ. მაგრამ აქ კიდევ ორი ვარიანტია: 1) აი ჩვენთვის რომ მანქანებია რა, იქნებ ეგრე ვართ ჩვენც ვინმესთვის და ეს ჩვენი ქცევები და ყვეელაფერი ამ სისტემაში შედის? იქნებ მანქანებმაც არ იციან ჩვენი არსებობის შესახებ და გონიათ რო თვითონ აკეთებენ რაღაცეებს? მაგალითად ჩემს პრინტერს გონია რომ ეს თავისი არჩევანი იყო, და თავისი ხარაკწერი და გრძნობები გამოხატა ჩემი მენეჯმენტის დავალების ამობეჭდვით? მაგრამ, ნურას უკაცრავად, ჩვენ ესე არ ვფიქრობთ. მე დავიბენი : |  2) ბლინ, და მეორე ვარიანტი… : |  დამავიწდა, არადა რაღაც ჭკვიანური იყო .

2) მე ვარ გენიოსი, შენ ხარ გენიოსი, ჩვენ ყველანი გენიოსები ვართ. და იცით რა განგვასხვავებს აღიარებული ფილოსოფოსი გენიოსებისგან? იმათ ტვინი ეყოთ რომ ჩაეწერათ ყველა თავისი ტუპოი აზრი, მერე სხვებმა წაიკითხეს, იფიქრეს “ვაიმე, ეტა ჟე აჩევიდნა! :O მე რატომ არ დავწერე ეს?” და იფიქრეს რომ ძალიან გენიალური იყო.
ჰოდა მოკლედ, მე უნდა დავიწყო ყველაფრის ჩაწერა და მეც მაგიარებენ მერე, ოდესმე, სიკვდილის მერე : |

ESM – Sweet Suffering ?

აგერ დამეწყო долгожданный იესემი) და უკვე მომაყარეს ტონა სამეცადინო, მაგრამ ჯერჯერობით ძალიან მონატრებული და სასიმოვნოა მეცადინეობა და რაღაცების ვერ მოსწრება =) ეს ჩემი ტრუდაგოლიკ-მახოზისტური ნატურის ბრალია ალბათ =)
თან ინგლისური წიგნებით ვსწავლობთ უკვე, საშინლად მაგარი წიგნებია)) ადამიანური, გასაგები, საკაიფო ენით დაწერილი)

ჩემი საგნების სია:

Marketing Management – безусловно ძალიან საინტერეოა ))

Management Science – ეს რაგაც ოპერაციების მენეჯმენტთან ახლო საგანია, + კიდევ Fინწიკლიუშკები) მოკლედ ტოჟ ინთერესთინგ

Managerial Accounting – ჯერჯერობის ბუღალტერიასა და ამას შორის განსხვავებას ვერ ვხედავ)) მაგრამ ინგლისურ ტერმინებს მაინც ვსწავლობ)

Managerial Finance( or Financial Management) – ფინანსები, ფინანსები) ფორმულებიანია, მაგრამ ჯერჯერობით საინტერესო ჩანს)

ბიზნეს სამართალი  (ანუ კანონი მეწარმეთა შესახებ) – ნუ ეს საჭიროა, საინტერესოზე რა მოგახსენოთ

წერითი და ზეპირი კომუნიკაციები – ამ საგნით აღფრთოვანებული ვარ) ბიზნეს ეთიკაზეა და ა.შ. საინტერესო ვეშებს დავწერ ხოლმე მერე) თან ლექტორი მყავს ლატვიელი ქალი, ქართული ცოტა ეშლება ხოლმე და ძალიან საყვარელია ))

და ნუ ინგლისური და ესპანური – ესპანურში ძლიერ ჯგუფში ვარ და მგონი ძალიან ბევრ დავალებებს უნდა ველოდო ))

კი გვპირდებოდნენ მესამე კურსიდან უფრო თავისუფლები იქნებითო, მაგრამ მგონი გვაბოლებდნენ.
წავედი გავაგრძელო მენეჯერული აღრიცხვის წერა)

To Blog Or Not To Blog: That Is The Question

ყველა ჩემი მცდელობა დავიწყო ბლოგის წერა კრახით მთავრდება. არადა ნაცნობებს უკვირთ, ასეთი ცნობილი ბლოგომანიაკის და როგორ შეიძლება არ ბლოგერობდესო.)
ეს მისამართი უკვე წელიწადზე მეტია მაქვს, მაგრამ წერის დაწყებას თავი ვერ მოვაბი, თან ზუსტად იმ მომენტში როდესაც მინდა რამე დავწერო, თავში აბსოლუტურ სიცარიელეს აგმოვაჩენ ხოლმე, ვკომპლექსდები და კიდევ რამდენიმე თვით ვანებებ მცდელობებს თავს =)
მოკლედ, ახლა სერიოზულად მინდა დავიწყო წერა) და ამის მიზანი თავის გამოჩენა არაა, ჩემს დას ამ საკითხში ნამდვილად ვერ შევედრები) მე უბრალოდ writing skill-ების დამუშავება მინდა. მიჭირს ხოლმე აზრების დალაგება და საერთოდ გადმოცემა. არადა ჩემს მომავალ პროფესიაში ეს ცუდი თვისება ნამდვილად არ გამომადგება)

So, let’s get this blog started : P